Donderdag 12 Augustus 2010
Deze ochtend zijn we snel vertrokken uit het mistroostige stadje Kayenta. Onze auto brengt ons vandaag richting Grand Canyon National Park dat gekend is om de Colorado River, zijn inmense omvang en ook de prachtige vergezichten. Bijgevolg hebben we dus ook automatisch hoge verwachtingen bij dit nationale park.
Onderweg passeren we via Dinosaur Tracks, een attractie uitgebaat door de Indianen. Een Indiaanse gids leidt ons rond door het maanlandschap waar deze dinausaurus voetafdrukken zijn teruggevonden. Hij raadt ons zelfs aan om soms water in bepaalde voetafdrukken te gieten, om ze zo beter op de gevoelige plaat te kunnen vastleggen… Naast de voetsporen, zijn er ook vele hopen te vinden. Volgens onze gids is dit versteende “Dino pooh!”. Kortom, een leuke stop, maar helemaal geloofwaardig leek het ons niet… Op het einde van de rondleiding vraagt onze gids geen geld, maar lokt hij ons wel mee naar zijn barakje met handgemaakte juweeltjes. We hebben er een spotgoedkoop kettingkje gekocht, zonder tax maar met een gulle fooi…
Little Colorado Canyon, Desert View, Grant View en enkele andere uitzichtpunten tonen ons de direct de schoonheid van dit weeral mysterieuze en toch weer o zo andere landschap bij het naderen van de Grand Canyon.
Het hoogtepunt van deze dag is zonder twijfel de helikoptervlucht over de Grand Canyon, een cadeau voor Erika haar verjaardag die ze vandaag viert. We waren blijkbaar wel een uur te vroeg om in te checken want we hadden niet door dat we ondertussen weer in een andere tijdzone beland waren.
De helikopter was mooi verdeeld: volgens gewicht met volgende inhoud: 6 passagiers en 1 piloot.. Anders gezegd: de piloot en de 2 kinderen vooraan, de 4 volwassenen achteraan. We vlogen eerst over het Kaibab National Forest op de tonen van Indiana Jones. Op het betoverende ogenblik dat je over de South Rim piept, schalt ook het hoogtepunt van de Indiana Jones song door je koptelefoon, een echt kippenvelmoment! De aangepaste muziek en de uitleg over de Canyon begeleiden de prachtige uitzichten. De vlucht was adembenemend. Al hadden we wel een beetje pech met de wind. Erika heeft het geweten en heeft toch wel 3 zakjes kunnen vullen. De piloot voelde zich een beetje schuldig, maar hij kon er echt niets aan doen. Dit lag puur aan de zwangerschap. Hoe dan ook, een vlucht over de Grand Canyon is méér dan ooit een echte aanrader!
Na de vlucht van een uur zijn we even gaan bekomen in het hotel om ‘s avonds in een gezellig (ja, blijkbaar kennen ze dat in Arizona wel, in tegenstelling tot het arme Utah) restaurant te gaan eten. Om wat sfeer te brengen werd er muziek gespeeld door live country bandjes.
Erika heeft genoten van een fijne 30ste verjaardag. Enerzijds dankzij de helikoptervlucht maar zeker ook dankzij de vele berichtjes die haar toegestuurd werden (zelfs van de enige echte Barack Obama…)
Afgelegde afstand: 155 mijl of 249 kilometer
Vrijdag 13 Augustus 2010
We genieten in ons hotel van een uitgebreid ontbijtbuffet! Daarna zijn we het park ingetrokken. Eerst richting Yavapai Point om naar een park ranger te gaan luisteren die interessant kon vertellen over de geologie van de Grand Canyon.
Daarna hebben we onze auto geparkeerd aan het stationnetje van Grand Canyon Village. Van daaruit wilden we met de gratis shuttlebus langs de Hermit Road naar Hermits Rest rijden. Maar er stond wel héél veel volk te wachten aan de eerste halte, dus besloten we om te voet tot aan het 1e uitzichtpunt te wandelen (Maricopa) met toch wel wat klimwerk als gevolg. Van daaruit zijn we met de bus doorgereden naar Hermits Rest want daar was een ahum-ahum “snack bar”. Het enige wat je er kon krijgen waren tegenvallende bevroren sandwiches (op zijn Amerikaans uiteraard) en snoep. Een stevige lunch zat er dus niet in op dit prachtige uitzichtpunt.
Om terug te keren hebben we korte stukjes teruggewandeld en stukjes met de bus terug gereden. Dit leverde ons prachtige uitzichten op de Grand Canyon op. We hadden trouwens ook het geluk om de Colorado River in zijn echte kleur (bruinrood) te kunnen bewonderen. Meestal is hij blauwgroen, maar in het Monsoon Season heeft hij zijn echte bruinrode kleur. Prachtig!
Na ons bezoek aan het Nationale park zijn we de IMAX film gaan bekijken naast ons hotel in Tusayan. Volgens de brochure MOET je deze film gezien hebben als je in Grand Canyon National Park komt. Volgens ons is dit echter enorm overroepen. Je plakt met je gezicht té dicht tegen het scherm en ook als je niet echt houdt van bewegende camera’s is deze film géén aanrader. Er wordt enorm veel vanuit een rafting boot gefilmd. Knap maar overroepen.
‘s Avonds zijn we nog eens naar de Mc Donalds geweest. En wat we daar meemaakten, hebben we nog nooit gezien of moet ik zeggen gehoord? De muziek die op stond in die Mc Donalds was kamermuziek (lees: klassieke muziek voor kleine bezettingen). Gekke Amerikanen toch !
We kruipen op tijd ons bed in, want morgenvroeg willen we op tijd opstaan om te gaan kijken naar de zonsopgang in Grand Canyon National Park…
Afgelegde afstand: 35 mijl of 56 kilometer
Klik hier om de foto’s te bekijken van onze ter land en in de lucht avonturen in Grand Canyon National Park
Ziet er ginder allemaal fantastisch mooi uit he