Kockel.be

Huwelijksreis – Dag 9 – Zion National Park

Vrijdag 6 augustus 2010

We verlaten het zottekot met grootheidswaanzin en trekken terug richting ongerepte natuur: Zion National Park.

Het park kan je gemakkelijk met een gratis shuttlebus bereiken vanuit Springdale waar ons hotel was. In het park zelf mag je niet met de auto rijden. Er rijden enkel bussen die je naar de belangrijkste trekpleisters voeren. We hebben 2 gemakkelijke wandelingen gedaan: één naar de Lower Emerald Pools, en ook de Riverside walk. Zalig, die rust !

Het krioelt hier overigens van de eekhoorns. Daarnaast zagen we ook 1 hert met flaporen.

‘s Avonds relaxen we in de hot tub van ons Best Western hotel met zicht op de prachtige rode rotsen van het Zion National Park

Tip: Ga op sandalen of andere schoenen die nat mogen worden naar Zion National Park als je de Riverside walk wil doen. Dan kan je nog een stukje verder wandelen in de Virgin River op het nauwste stuk van de Canyon. Een wandelstok (tak) vind je ter plekke wel of wordt je aangeboden door een andere toerist.

Afgelegde afstand: 165 mijl – 265 kilometer

Bekijk hier de foto’s van onze wandelingen in Zion National Park

Huwelijksreis – Dag 7 en 8 – Las Vegas

Woensdag 4 augustus 2010

We worden wakker in onze koele hotelkamer in Death Valley National Park. Wie gedacht had dat het ‘s morgens vroeg frisser was in Death Valley, heeft het flink mis. We rijden met de auto langs de Artists Drive, waar magnifieke kleurschakeringen te zien zijn in de bergen. Daarna rijden we door via de Devil’s Golf Course naar Badwater, het laagste punt van de VS. Zelfs de korte wandelingen die we hier doen, zijn door de hitte al een hels karwei.

Na deze bezoeken zetten we koers richting Las Vegas, tenminste als onze auto mee wil. Hij geeft de leuke boodschap ‘Change Oil’ temidden van het snikhete Death Valley. Omdat we er ter plekke niet veel aan kunnen veranderen, zit er niks anders op dan door te rijden tot in Las Vegas en daar de auto opnieuw te gaan omruilen bij de Car Rental. Onderweg zien we verschillende kleine windhozen door het landschap zweven.

Eenmaal in Las Vegas toegekomen, checken we in in ons kasteelachtige hotel/casino Excalibur. Het heeft eventjes geduurd voor we de check-in balie vonden, maar mits de bordjes een tweehonderdtal meter te volgen door het casino lukt dat ook wel… Daarna zijn we direct naar de luchthaven gereden om onze auto in te ruilen. We kregen zonder problemen een andere wagen mee (met upgrade!) en reden buiten met een witte Dodge Avenger. Een goede wagen maar al snel merkten we dat er ‘nen Jimmy’ op het stuur zat. Het stuur trilde enorm, de auto leek niet uitgebalanceerd te zijn.

Las Vegas is waanzinnig !!! Het is als het ware een cultuurshock als je vanuit het doodse Death Valley komt: grootheidswaanzin, toeters & bellen, knipperende lichtjes, glamour & glitter, koude air gekoelde hotel/casino’s terwijl het buiten meer dan 40° Celsius warm is. Ook hier valt het ons op dat er enorm veel daklozen op straat rondhangen. Eveneens worden er aan Steven regelmatig adreskaartjes van luxedames aangeboden, zelfs al loopt hij hand in hand met zijn vrouw! Het zal wel eigen zijn aan het gekke Las Vegas.

‘s Avonds hebben we een bezoek gebracht aan de Stratosphere Tower voor een panoramisch zicht op de verlichte stad. Een foto kon ik hier niet trekken. Mijn statief -dat ik meehad- moest ik even inleveren in het casino want het werd aanschouwd als een mogelijk wapen in de toren… Amerikanen en veiligheid… ‘t is iets speciaals…

Na het bezoek aan de toren zijn we onze auto opnieuw gaan binnenbrengen. Met nog meer dan 3000 kilometer voor de boeg leek de trilling op het stuur wel een enorm storend gebrek. We verlangden terug naar onze kleinere Dodge Caliber. En guess what… onze witte Dodge stond ons opnieuw op te wachten. Frisgewassen van binnen en van buiten en met verse olie! Wat een opluchting.

Afgelegde afstand: 188 mijl of 302 kilometer

Donderdag 5 augustus 2010

We ontbijten in één van de vele Starbucks die Las Vegas rijk is, namelijk in die in het MGM Grand hotel. Daarna hebben we een volledige dag de wereldbekende strip afgeschuimd. We lopen binnen en buiten in M&M’s World, het Harley Davidson Café, Paris, MGM Grand, New York New York, Wynss, Venetian, Hardrock Café, Planet Hollywood, Treasure Island en ga zo maar verder.

Door al het slenteren in de hitte en de airco, heeft Erika in de namiddag even platte rust nodig. We gaan terug met de monorail langs de achterkant van de strip naar ons Excalibur kasteel.

‘s Avonds hebben we ons gokje gewaagd. Iets wat je moet doen als je in Las Vegas bent. We hebben voor $20 gegokt in New York New York Casino & Excalibur Casino. Op het einde van de rit hadden we hiervan nog $10 over… Geen geluk dus. Maar ja, je weet wat ze zeggen. Geen geluk in het spel, is geluk in de liefde…

Afgelegde afstand: 0 mijl – 0 kilometer

Bekijk hier onze foto’s van Death Valley

Bekijk hier onze avonturen op de bekendste straat van Las Vegas

Huwelijksreis – Dag 6 – Death Valley National Park

Dinsdag 3 augustus 2010

Vandaag staat de langste rit van onze roadtrip op het programma, meer dan 500km van Sequoia National Park naar Death Valley National Park. Dit is naast een warme rit eveneens de eerste rit die ons in ongelooflijke landschappen brengt met prachtige vergezichten tot gevolg.

Lunchen doen we in een typisch Amerikaans baanrestaurant. Het ziet er echt uit zoals in de films, wel leuk! We hebben er wel een lekker vers gemaakt kippenstoofpotje kunnen eten. Mmmm…

Na de middag zijn we even gestopt aan het mooie Lake Isabel, om daarna verder te rijden door het steeds veranderende maar o zo fascinerende landschap. Je voelt ook de temperatuur stijgen en je ziet de begroeiing verminderen. Je vraagt je af wie hier toch ook maar wilt wonen. Voor je ergens geraakt in Californië moet je precies eerst wel 20 bergen over…

Zwarte stenen, rode aarde, witte zoutmeren, groene Yucca’s, blauwe lucht. Jaja, we zijn gearriveerd in het kleurrijke maar o zo hete landschap van Death Valley. We stoppen aan Stovepipe Wells. Het is precies of ze hebben daar ineens een paar zandduinen neergesmeten. Maar al snel merken we dat we het niet langer dan 10 minuten uit de auto kunnen uithouden. En ook ironie troef hier in Death Valley, net op het moment dat je je airco het meest nodig hebt, staat er een waarschuwingsbord dat je hem de komende 10 mijl maar beter kan afzetten om oververhitting van de wagen bij het klimmen te voorkomen.  Door de hitte zie je ook regelmatig fata morgana’s waardoor het lijkt of de auto’s voor je op het water rijden in plaats van op de baan.

En dan komen we ineens aan een oase temidden van de woestijn. Het blijkt ons hotel te zijn: Furnace Creek Ranch. Het is een groene oase inclusief golfterrein in Death Valley. Eens op de kamer toegekomen, blijkt dat een goede frisse ruimte te zijn. Hoe ze dit doen? 2 airco’s en een plafondventilator…

‘s Avonds rijden we naar Zabriskie Point om een zonsondergang te gaan fotograferen. Volgens de boekjes een schitterend kleurenspektakel, maar volgens ons enorm overroepen. Misschien is dit mooier bij zonsopgang.

En ja hoor, zelfs als de zon onder is, blijft een hete wind je geselen. We zijn dan ook blij in ons bedje te kunnen kruipen op een frisse kamer.

Afgelegde afstand: 317 mijl – 510 kilometer

Bekijk hier de foto’s van onze trip richting Death Valley

Huwelijksreis – Dag 5 – Sequoia National Park

Maandag 2 augustus 2010

Vandaag gaan we op weg naar Sequoia National Park. We proberen vanaf nu ‘s middags warm te eten en ‘s avonds iets lichts. Met een volle (vette) maag gaan slapen lukt toch niet zo goed. Om te eten, stoppen we ‘s middags bij Panda Express (wokfastfood). Supperlekkere Oosterse gerechten en hier hebben ze tenminste echte! kip en verse groenten. Een gezonde dag dus vandaag. Want naast het verse eten ‘s middags zijn we ook nog bij een fruitboer gestopt waar we voor $3 een tweetal kilogram verse pruimen op de kop konden tikken (zo groot dat we eerst dachten dat het nectarinen waren). Blijkbaar zijn er toch nog lekkere dingen in Californië te verkrijgen.

Via het stuwmeer Lake Kaweah rijden we naar ons logement in Three Rivers, vlakbij het nationaal park. Maar wat is het daar uitgestrekt. We hebben vandaag zeker méér dan 150 kilometer in het park zelf gereden.

We rijden het park binnen en passeren via de Tunnel Rock, Hospital Rock, het visitor center om vervolgens naar de Moro Rock te rijden. Daar heb je echt het gevoel dat je op het dak van de wereld staat. Onbeschrijflijk! Daarna zijn we naar het Grant Forest gereden met de General Sherman Tree. Deze boom is het grootste levende organisme op deze aardbol (qua volume, niet qua hoogte). Ook tijdens een grote boomknuffel voel je jezelf wel héél klein op deze wereld…

Omdat we niet terug wilden via de wegenwerken in het park (je mocht er enkel op het uur passeren), zijn we verder doorgereden naar de General Grant Tree en een aantal andere big boys. Dit leidde ons echter te ver weg van ons hotel waardoor we een hele lange lange lange lange lange … kronkelweg in het pikkedonker terug moesten nemen. Onderweg zijn we 3 loslopende koeien, 2 herten en 1 onfortuinlijk konijntje tegengekomen. We zijn ook even moeten stoppen langs de kant van de weg. Erika wou daar persé haar stempel drukken op dat wegje… Ze werd nogal misselijk van de vele bochtjes en het moest eruit… Pluspunt hieraan was wel dat ze een énorm mooie sterrenhemel zag. Ze zei me dat ze nog nooit zo veel sterren bij elkaar had gezien. Na een lange, moeilijke rit zijn we uitgeput maar wel terug aan ons hotel aangekomen. Eind goed al goed…

Afgelegde afstand: 292 mijl – 469 kilometer

Tip: We verbleven hier in een Comfort Inn & Suites hotel. Dit zijn achteraf gezien goede hotels, veelal met een bubbelbad én ontbijt ‘s morgens.

Bekijk hier de foto’s van onze lange rit doorheen Sequoia National Park

Huwelijksreis – Dag 4 – Yosemite National Park

Zondag 1 augustus 2010

2 kreeften worden wakker in San Fransisco… Het hoeft dus helemaal niet warm te zijn om te verbranden. Vandaag vertrekken we voor onze eerste rit naar Yosemite National Park. De kilometerteller (of is het mijlenteller) staat op 4680 mijl als we vertrekken vanuit ons hotel in San Fransisco.

Tijdens deze rit hebben we de eerste keer echt het gevoel in de States te zijn. We rijden de eerste keer een half uur zonder ook maar één auto tegen te komen. In Yosemite National Park staan de auto’s daarentegen in één lange file. Er is daar namelijk ook maar één weg waarlangs alle auto’s moeten passeren. Uiteraard zorgt dit voor verkeersoverlast.

In het park zijn we fel onder de indruk van de grootsheid van alles. De bomen, de rotsen en ook de watervallen, één voor één doen ze je erg klein voelen. We doen twee kleine wandelingetjes in het park, naar Yosemite Lower Falls en een andere naar de Half Dome. Beren hebben we niet gezien, maar wel héél veel eekhoorns.

Hopelijk is Steven morgen weer beter, want vandaag was hij snipverkouden… Niet leuk tijdens het reizen.

Afgelegde afstand: 226 mijl – 363 kilometer

Tip: Ga je meer dan 4 nationale parken bezoeken? Koop dan een Season Pass. Deze kost $80 per voertuig, en is 1 jaar lang geldig voor alle erkende nationale parken. Er zijn echter ook nog andere parken (vooral bij de Indianen) die deze pas niet aanvaarden.

Bekijk hier ons fotoalbum ‘Yosemite National Park (Augustus 2010)’

Huwelijksreis

Midweek Haspengouw

Na ons trouwfeest hebben we ervoor gekozen om een midweekje uit te blazen in Haspengouw. We logeerden in Bed & Breakfast “De Vroling” in Vrolingen-Wellen, temidden in de fruitstreek. Ook al was de bloesemtijd begonnen, toch stonden de bloesems nog niet volop in bloei. Daar waren we een tweetal weekjes te vroeg voor. Maar we hadden onze fietsen mee op de auto en het waren toch wel gezellige fietstochtjes tussen de boomgaarden, genieten van de lente, …

Leuk weetje is ook dat alle kamers in deze B&B een fruitnaam hebben. Zo heb je kers, pruim, peer, appel, noot en mispel. Een meer uitgebreid verslag van onze midweek Haspengouw kan je terugvinden op deze pagina.

Meer info: De Vroling, FietsNet

Drieweekse road trip door het Zuid-Westen van de Verenigde Staten van Amerika

In de zomer van 2010 deden we een drieweekse rondreis door het Zuid-Westen van de Verenigde Staten van Amerika.

We genoten van de wonderen van de natuur in de nationale parken zoals Sequoia National Park, Grand Canyon National Park, Bryce Canyon National Park, Arches National Park, …

We gingen ook op zoek naar de zeehonden op Fisherman’s Wharf in San Fransisco, gooiden ons ook in het nachtleven van Las Vegas en zochten de cowboys en indianen tussen de cactussen in Phoenix, stelden ons op tussen de paparazzi in Hollywood (Los Angeles) en gingen relaxen op het strand van Santa Monica in Los Angeles.

Meer dan stof genoeg dus om in een verslag te gieten. Veel leesplezier met het 16 delige verslag van onze roadtrip!

Verder naar dag 1, 2 en 3 – San Fransisc >>

Hoe zag onze dagplanning eruit?