Kockel.be

Huwelijksreis – Dag 19 – Palm Springs

Maandag 16 augustus 2010

Vandaag zijn we met de Palm Springs Aerial Tramway kabelbaan naar de top van Mount Jacinto gegaan, een meer dan 3000m hoge berg in Palm Springs. Tijdens de korte wandeling die we op deze berg gemaakt hebben, zagen we veel dode bomen, veel koppeltjes hagedissen maar ook prachtige uitzichten over de stad. De zichten werden spijtig genoeg wel gehinderd door veel smog die in de vallei hing. Ook hier hadden we al te veel mooie natuur gezien om onder de indruk te zijn.

In de namiddag zijn we doorgereden naar de eindbestemming van onze huwelijksreis: Los Angeles. Zonder verloren te rijden in de wirwar van op- en afritten (weeral lang leve de GPS!) zijn we aangekomen bij ons hotel in LA. De bagage werd voor ons op een karretje geladen en tot aan onze kamer gebracht. Onze auto werd voor ons geparkeerd. Het enige wat we nog kregen was een nummertje…

‘s Avonds hebben we een kleine uitstap gedaan om de stad een beetje te leren kennen. Ons eerste wapenfeit in Los Angeles was op zoek gaan naar de bekende Walk of Fame. Nadat we de straten gevonden hadden, hebben we enorm veel namen gevonden, maar weinig bekenden. Enkel beroemdheden uit de oude doos. We zaten blijkbaar aan de rand van de Walk of Fame.

Onze eerste indruk van Los Angeles na enkele uurtjes in de stad te vertoeven: vuil, vies, raar volk en een mierennest. Hopelijk krijgen we de volgende dagen een positievere kijk.

Afgelegde afstand: 119 mijl of 191 kilometer

Wil je het windmolenpark van Palm Springs nog eens herbekijken? Bekijk dan het einde van het album van Joshua Tree NP.

Klik hier om de foto’s te bekijken van onze wandeling op de Mount Jacinto in Palm Springs

Huwelijksreis – Dag 6 – Death Valley National Park

Dinsdag 3 augustus 2010

Vandaag staat de langste rit van onze roadtrip op het programma, meer dan 500km van Sequoia National Park naar Death Valley National Park. Dit is naast een warme rit eveneens de eerste rit die ons in ongelooflijke landschappen brengt met prachtige vergezichten tot gevolg.

Lunchen doen we in een typisch Amerikaans baanrestaurant. Het ziet er echt uit zoals in de films, wel leuk! We hebben er wel een lekker vers gemaakt kippenstoofpotje kunnen eten. Mmmm…

Na de middag zijn we even gestopt aan het mooie Lake Isabel, om daarna verder te rijden door het steeds veranderende maar o zo fascinerende landschap. Je voelt ook de temperatuur stijgen en je ziet de begroeiing verminderen. Je vraagt je af wie hier toch ook maar wilt wonen. Voor je ergens geraakt in Californië moet je precies eerst wel 20 bergen over…

Zwarte stenen, rode aarde, witte zoutmeren, groene Yucca’s, blauwe lucht. Jaja, we zijn gearriveerd in het kleurrijke maar o zo hete landschap van Death Valley. We stoppen aan Stovepipe Wells. Het is precies of ze hebben daar ineens een paar zandduinen neergesmeten. Maar al snel merken we dat we het niet langer dan 10 minuten uit de auto kunnen uithouden. En ook ironie troef hier in Death Valley, net op het moment dat je je airco het meest nodig hebt, staat er een waarschuwingsbord dat je hem de komende 10 mijl maar beter kan afzetten om oververhitting van de wagen bij het klimmen te voorkomen.  Door de hitte zie je ook regelmatig fata morgana’s waardoor het lijkt of de auto’s voor je op het water rijden in plaats van op de baan.

En dan komen we ineens aan een oase temidden van de woestijn. Het blijkt ons hotel te zijn: Furnace Creek Ranch. Het is een groene oase inclusief golfterrein in Death Valley. Eens op de kamer toegekomen, blijkt dat een goede frisse ruimte te zijn. Hoe ze dit doen? 2 airco’s en een plafondventilator…

‘s Avonds rijden we naar Zabriskie Point om een zonsondergang te gaan fotograferen. Volgens de boekjes een schitterend kleurenspektakel, maar volgens ons enorm overroepen. Misschien is dit mooier bij zonsopgang.

En ja hoor, zelfs als de zon onder is, blijft een hete wind je geselen. We zijn dan ook blij in ons bedje te kunnen kruipen op een frisse kamer.

Afgelegde afstand: 317 mijl – 510 kilometer

Bekijk hier de foto’s van onze trip richting Death Valley

Huwelijksreis – Dag 5 – Sequoia National Park

Maandag 2 augustus 2010

Vandaag gaan we op weg naar Sequoia National Park. We proberen vanaf nu ‘s middags warm te eten en ‘s avonds iets lichts. Met een volle (vette) maag gaan slapen lukt toch niet zo goed. Om te eten, stoppen we ‘s middags bij Panda Express (wokfastfood). Supperlekkere Oosterse gerechten en hier hebben ze tenminste echte! kip en verse groenten. Een gezonde dag dus vandaag. Want naast het verse eten ‘s middags zijn we ook nog bij een fruitboer gestopt waar we voor $3 een tweetal kilogram verse pruimen op de kop konden tikken (zo groot dat we eerst dachten dat het nectarinen waren). Blijkbaar zijn er toch nog lekkere dingen in Californië te verkrijgen.

Via het stuwmeer Lake Kaweah rijden we naar ons logement in Three Rivers, vlakbij het nationaal park. Maar wat is het daar uitgestrekt. We hebben vandaag zeker méér dan 150 kilometer in het park zelf gereden.

We rijden het park binnen en passeren via de Tunnel Rock, Hospital Rock, het visitor center om vervolgens naar de Moro Rock te rijden. Daar heb je echt het gevoel dat je op het dak van de wereld staat. Onbeschrijflijk! Daarna zijn we naar het Grant Forest gereden met de General Sherman Tree. Deze boom is het grootste levende organisme op deze aardbol (qua volume, niet qua hoogte). Ook tijdens een grote boomknuffel voel je jezelf wel héél klein op deze wereld…

Omdat we niet terug wilden via de wegenwerken in het park (je mocht er enkel op het uur passeren), zijn we verder doorgereden naar de General Grant Tree en een aantal andere big boys. Dit leidde ons echter te ver weg van ons hotel waardoor we een hele lange lange lange lange lange … kronkelweg in het pikkedonker terug moesten nemen. Onderweg zijn we 3 loslopende koeien, 2 herten en 1 onfortuinlijk konijntje tegengekomen. We zijn ook even moeten stoppen langs de kant van de weg. Erika wou daar persé haar stempel drukken op dat wegje… Ze werd nogal misselijk van de vele bochtjes en het moest eruit… Pluspunt hieraan was wel dat ze een énorm mooie sterrenhemel zag. Ze zei me dat ze nog nooit zo veel sterren bij elkaar had gezien. Na een lange, moeilijke rit zijn we uitgeput maar wel terug aan ons hotel aangekomen. Eind goed al goed…

Afgelegde afstand: 292 mijl – 469 kilometer

Tip: We verbleven hier in een Comfort Inn & Suites hotel. Dit zijn achteraf gezien goede hotels, veelal met een bubbelbad én ontbijt ‘s morgens.

Bekijk hier de foto’s van onze lange rit doorheen Sequoia National Park